...η φωνή -οργισμένη μα και εσωστρεφής, μυστηριακή- μιας γης που φαντάζει τόσο μακρινή μα είναι τόσο κοντινή˙ η "Σαμαρκάνδη" του Soyinka μιλά με το δικό της τρόπο για μιαν αναζήτηση υπαρξιακή και πολιτική συνάμα, δείχνοντας πόσο κοντά βρίσκεται η μία στην άλλη (και το εκεί με το εδώ):
Καπνοί που λεηλατούν, κι έπειτα γυμνώνουν το μυαλό
Σε μια έκσταση άγνωστη στην αρχαία Σαμαρκάνδη -
αυτοί που τώρα ψάχνουν, ταξιδεύουν σε αχαρτογράφητες ρότες
Στις αγορές έξω απ' τον κόσμο, λιώνουν
Μέσα στις κηλίδες του ήλιου που παγιδεύτηκαν στα μάτια τους,
Ξαναβρίσκοντας την ολότητά τους μόνο εκείνοι ξέρουν που.
Δεν μπορώ να τριγυρνώ στις αγορές, φοβάμαι
Μήπως δω ξανά τη Σαμαρκάνδη, κι όμως θέλω να δω
Πώς η συναλλαγή υπάρχει μαζί με την αλλαγή, να δω
Πώς οι αγέραστες κότες με τις σκισμένες παντόφλες
Σ΄ετούτη εδώ την Ουτοπία -το λούμπειν προλ..., οι μαμές
Της αναπαραγωγής ενός νέου είδους, που χρίστηκαν του κόσμου μας
Κληρονόμοι - Πώς μεταμορφώθηκαν επιτέλους
Σε πριγκίπισσες και αρχόντισσες της γης της επαγγελίας
Το να "σκοτώσεις" σήμερα στην αγορά
Αποδεικνύεται ίσως υπερβολικά αληθινό, όταν οι φανατικοί περπατούν αλαζονικά ως μεσάζοντες
Στους άρχοντες της αγοράς ενός αθέατου παραδείσου
Από το τηγάνι μέχρι τον κλίβανο, από το Τέλμα της Απελπισίας
Μέχρι τους βρόμικους νερόλακκους, όλα ονομάστηκαν νόμος της αγοράς
Που απ' το βάλτο φτιάχνει τους παράνομους χοντρούς βατράχους - Φοβούμαι
Ένα βασίλειο της Μαφίας όπου η Σαμαρκάνδη δεν θα είναι παρά
ένα ακόμη πειθήνιο προτεκτοράτο, κι όμως θα διαφημίζεται
Ως ένας καταναλωτικός παράδεισος, εκεί που κάποιος θα λαχταρήσει
Τα βρώμικα από τη λάσπη χέρια μιας νεκρής Ουτοπίας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου