Zoroastrian Butterfly ...

Deep green butterfly-shaped tiles. This design originates from Zoroastrian times and symbolises a whole and balanced life. The two inward-pointing triangles represent good thoughts and good words while the narrow strip in the middle represents good works.

Η Σαμαρκάνδη ...του Καζαντζακη

1929.... μπήκα στο Τουρκεστάν χωρίς άδεια, γιατί θέλω να δω τη Σαμαρκάνδη και τη Βουχάρα. Από τα παιδικάτα μου οι δύο αυτές πολιτείες με τάραζαν και πρέπει να τις δω - να λευτερωθώ. Όσο ταξιδεύω, νιώθω πως τo ταξίδι  για μένα δεν είναι παρά ανάγκη ελευθερίας. Ό,τι έχει γοητέψει το νου και την καρδιά μου και με τρώει, τότε μόνο το νικώ και γλιτώνω από το να το δω, το χαρώ και προχωρήσω. Η Ρουσία πια για μένα είναι πίσου μου, δε νιώθω πια καμιά ανησυχία και λαχτάρα. Πάει! Θάμα ήταν, άπειρες χαρές, ο Βόλγας που κυλάει σα βασιλόφλεβα στο μεσοφρύδι μου. Δεν την αρνούμαι, την παίρνω μαζί μου, γίνεται αίμα μου, και πια όταν πεθυμώ τίποτα, εγώ και αυτή η Παλαιστίνη, η Ισπανία, το Σινά, τα νησιά της Ελλάδας, ό,τι είδα, πεθυμούμε μαζί - γιατί είμαστε πια ένα σώμα. Η Σειρήνα είναι σαν ψωμί και κρασί και με θρέφει. Χαίρομαι γιατί ολοένα νιώθω εντονώτερο en système d’ avalanche την καρδιά μου. Είναι νύχτα, φτάσαμε στη Tachkent, μα δε στάθηκα γιατί βιάζουμαι να πατήσω τη Σαμαρκάνδη. Αύριο μεσημέρι θα ’μαι εκεί. Ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Ταμερλάνος, η γυναίκα που αγάπησε Bibi - Hαnum... Ανυπομονώ να δω τα περίφημα τζαμιά. Ήδη στο δρόμο ένιωσα πως μπήκα πια στην Ανατολή. Τα χιόνια λιώσαν, ο ποταμός Αμού-Δάρια, η λίμνη Αράλ, ξεσκλαβωμένοι από τους πάγους. Έπειτα η έρημη απέραντη του Καζακστάν, έπειτα καμήλες, σπίτια με δώματα, άντρες και γυναίκες με πλήθος χρώματα,

μιναρέδες λιγνοί στα χωριά, έπειτα μήλα άφθονα, και ήλιος και η γη σκεπασμένη χλόη και σε μια βδομάδα θα γιομώσει λουλούδια. Χαρά, ελευθερία, μοναξιά, σιωπή, άνοιξη γλυκύτατη στην καρδιά της Ασίας,η Σαμαρκάνδη περιμένει, πιο πέρα η Βουχάρα, πιο πέρα τα φημιστά ερείπια της παμπάλαιης πολιτείας Μερβ, που τη σκέπασε προ ενούς αιώνα α σιμούν... Kαι την ώρα που Σας γράφω, στο βαγόνι, στο τραπεζάκι μπροστά μου, ένας σωρός από τα περίφημα μήλα της Tachkent». 

  «Φτάσαμε στην Τασκένδη…

Νύχτα διάκρινα θαμαστά μήλα, έτρεξα… Θαμαστά, τεράστια μήλα,

και νιώθω πάλι πως όταν πεθάνω… μην ξεχάστε πως μια από

τις μεγαλύτερες χαρές της ζωής μου ήταν τα φρούτα. Και να μου

φέρετε σωρούς να τ’ αποχαιρετίσω… Βρίσκουμαι σε μια πόλη του

παραμυθιού από τις 1101 νύχτες [στη Σαμαρκάνδη]… Ως πολιτεία,

ως couleur asiatique, είναι απείρως ανώτερη της Ιερουσαλήμ. Εδώ

είναι η καρδιά της Ανατολής… Η Σαμαρκάνδη μου ήταν αποκάλυψη

θερμής, όλο χρώματα, Ανατολής. Η Βουχάρα έχει κάτι το κλασικό

ανατολίτικο: η γραμμή, το χρώμα, discrets και τρισχαριτωμένα για

μια ψυχή, που λαχταράει...''

''Σαμαρκάνδη" του Soyinka...

...η φωνή -οργισμένη μα και εσωστρεφής, μυστηριακή- μιας γης που φαντάζει τόσο μακρινή μα είναι τόσο κοντινή˙ η "Σαμαρκάνδη" του Soyinka μιλά με το δικό της τρόπο για μιαν αναζήτηση υπαρξιακή και πολιτική συνάμα, δείχνοντας πόσο κοντά βρίσκεται η μία στην άλλη (και το εκεί με το εδώ):

Καπνοί που λεηλατούν, κι έπειτα γυμνώνουν το μυαλό
Σε μια έκσταση άγνωστη στην αρχαία Σαμαρκάνδη -
αυτοί που τώρα ψάχνουν, ταξιδεύουν σε αχαρτογράφητες ρότες
Στις αγορές έξω απ' τον κόσμο, λιώνουν
Μέσα στις κηλίδες του ήλιου που παγιδεύτηκαν στα μάτια τους,
Ξαναβρίσκοντας την ολότητά τους μόνο εκείνοι ξέρουν που.

Δεν μπορώ να τριγυρνώ στις αγορές, φοβάμαι
Μήπως δω ξανά τη Σαμαρκάνδη, κι όμως θέλω να δω
Πώς η συναλλαγή υπάρχει μαζί με την αλλαγή, να δω
Πώς οι αγέραστες κότες με τις σκισμένες παντόφλες
Σ΄ετούτη εδώ την Ουτοπία -το λούμπειν προλ..., οι μαμές
Της αναπαραγωγής ενός νέου είδους, που χρίστηκαν του κόσμου μας
Κληρονόμοι - Πώς μεταμορφώθηκαν επιτέλους
Σε πριγκίπισσες και αρχόντισσες της γης της επαγγελίας

Το να "σκοτώσεις" σήμερα στην αγορά
Αποδεικνύεται ίσως υπερβολικά αληθινό, όταν οι φανατικοί περπατούν αλαζονικά ως μεσάζοντες
Στους άρχοντες της αγοράς ενός αθέατου παραδείσου

Από το τηγάνι μέχρι τον κλίβανο, από το Τέλμα της Απελπισίας
Μέχρι τους βρόμικους νερόλακκους, όλα ονομάστηκαν νόμος της αγοράς
Που απ' το βάλτο φτιάχνει τους παράνομους χοντρούς βατράχους - Φοβούμαι
Ένα βασίλειο της Μαφίας όπου η Σαμαρκάνδη δεν θα είναι παρά
ένα ακόμη πειθήνιο προτεκτοράτο, κι όμως θα διαφημίζεται
Ως ένας καταναλωτικός παράδεισος, εκεί που κάποιος θα λαχταρήσει
Τα βρώμικα από τη λάσπη χέρια μιας νεκρής Ουτοπίας

Πάντα υπάρχει η Σαμαρκάνδη...

Πάντα υπάρχει η Σαμαρκάνδη

Γιώργος Χαβουτσάς

Πάντα υπάρχει η Σαμαρκάνδη...

Πάντα υπάρχει η Σαμαρκάνδη.

Κι αν τα μάτια σου στρέφονται αλλού

σε τόπους άγνωστους ως τώρα

για τις συντεταγμένες του χάρτη

σε κάποιο πρόσωπο που αποσπά την προσοχή

χωρίς να το αξίζει

πάντα υπάρχει η Σαμαρκάνδη

κι απ' των μαντατοφόρων της τις αντηχήσεις

απ' τους τεράστιους υπόγειους εξάντες

συνεχώς αναπηδά το δίκαιό της

το δίκαιό της, μα το θεό:

τους ανθρώπους κι αν πάρει ο θάνατος

στο τέλος πάντα απ 'τις μάταιες πράξεις τους

να μένει κάτι.

Σαμαρκάνδη, 14/8/2000

Tear of steppe...ring of nomad...

The hollow boxlike bezel is decorated with a silver stamped and cut out “false granulation” face, enclosing the oval, deep red glass insert.
Around the edge of the oval a narrow strip of golden brass adds a fine contrast to the silver.

The lost colours of Samarkand...