Σάββατο 21 Αυγούστου 2010

Σαμαρκάνδη Η θρυλική πόλη του Δρόμου του Μεταξιού

Όταν το 1369 ο Μογγόλος ηγεμόνας Ταμερλάνος έκανε πρωτεύουσά του την πόλη Σαμαρκάνδη, που βρισκόταν στον Δρόμο του Μεταξιού, μετέτρεψε έναν σωρό ερείπια και χαλάσματα σε θρύλο. Από εκείνη τη στιγμή το όραμα των γαλάζιων θόλων, των ψηλόλιγνων μιναρέδων, των παλατιών με τις επενδύσεις από τιρκουάζ πλακάκια που αστράφτουν στα oρεινά βάθη της κεντρικής Ασίας, θα διέγειρε τη φαντασία της Δύσης.
Η Σαμαρκάνδη έγινε – και παραμένει – ένα σύμβολο του απρόσιτου ανατολίτικου μυστηρίου. Ευρωπαίοι ποιητές και δραματουργοί, μεταξύ των οποίων ο Μάρλοου, ο Μίλτον, ο Γκαίτε και ο Κιτς, χρησιμοποίησαν στους στίχους τους το μαγικό όνομα της πόλης για να αναπαραστήσουν την εξωτική Ανατολή. Ο Τζέιμς Ελρόυ Φλέκερ, για παράδειγμα, έγραψε: ‘‘Δεν ταξιδεύουμε μόνο για να διεξαγάγουμε εμπορικές συναλλαγές. Θερμότεροι άνεμοι πνέουν στα περήφανα κεφάλια μας. Από δίψα ακόρεστη να μάθουμε όσα δεν πρέπει να μαθαίνονται, παίρνουμε τον Χρυσό Δρόμο για τη Σαμαρκάνδη’’.
Ακόμα και σήμερα, τα φθαρμένα μνημεία του Ταμερλάνου διατηρούν τα φανταχτερά χρώματα και τη σαγήνη τους. Το τέμενος Μπιμπί Χανούμ, με το όνομα της ευνοούμενης γυναίκας του, ο τάφος Γκουρ-ι-Μιρ, όπου αναπαύθηκε το σώμα του, και η μεγάλη πλατεία Ρετζιστάν, όλα θυμίζουν τις μέρες που τα καραβάνια με τις καμήλες έφταναν κουβαλώντας αγαθά απ’ όλη την Ασία. Στη σκιά των αψίδων οι έμποροι παζαρεύουν δέρματα και λινά από τη Ρωσία, κανέλλα και γαρύφαλλο από την Ινδία, μεταξωτά και διαμάντια από την Κίνα ή τους άφθονους ντόπιους καρπούς της Σαμαρκάνδης, σταφύλια, πεπόνια, αχλάδια κ.α
Οι απαρχές της Σαμαρκάνδης ανάγονται 5.000 χρόνια στο παρελθόν, καθιστώντας την μια από τις παλιότερες πόλεις του κόσμου. Σύμφωνα με την παράδοση, ιδρύθηκε από έναν ημι-μυθικό βασιλιά, τον Αφρασαγίμπ. Οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν την πόλη ως Μαράκανδα, πρωτεύουσα της Σογδιανής, ενώ ο Μέγας Αλέξανδρος εισήλθε σ’ αυτήν το 329 π.Χ.
Οι σημερινοί ταξιδιώτες από τη Δύση ακολουθούν τον Χρυσό Δρόμο προς τη Σαμαρκάνδη, για να δουν με τα μάτια τους την πόλη που κάποτε αποτελούσε εξωτικό μέρος, βασίλειο της φαντασίας, που μνημονευόταν σε ποιητικούς στίχους, και να ατενίσουν το γαλαζοπράσινο όνειρο που ο Ταμερλάνος έκανε πραγματικότητα.

Σάββατο 12 Ιουνίου 2010

Παρασκευή 11 Ιουνίου 2010

Στη Σαμαρκάνδη - Ακέστορες ( ένας ροκ μύθος)

Bibi Khanum



Legend of Bibi Khanum

It is well known that Emir Timur was a great conqueror. His savage hordes conquered many lands and killed many people. Emir Timur had many wives, but his favorite wife was a very beautiful woman named Bibi Khanum. One time, when he was away at war, she decided to surprise him with a great gift. She was eager to honor him by building a great building of stone, which would be decorated with sapphires and turquoise. Thousands of skillful designers, architects, and builders worked to create this marvelous masterpiece.

But after they had been working for many days, suddenly all work stopped. The main architect had fallen madly in love with Bibi Khanum, and announced that he would only begin working again if she would allow him to kiss her.

It so happened that the Emir was a very jealous man, and Bibi Khanum was very much afraid of him, but she was so eager to have her magnificent gift completed before her husband returned, that she consented to the kiss. However, she would grant his wish only on the condition that he kisses her through her veil. Unfortunately his kiss was so passionate, that he left a tiny trace of it on her cheek.

In a few days the palace was ready. When Emir Timur returned he was very proud of the fine gift that his wife had presented to him, but all at once he noticed the trace of the kiss on Bibi Khanum's cheek. He didn't say anything about it to her, but asked her to climb with him to the top of the palace so that they could enjoy the lovely view together. He said many loving words to her, and then pushed her to her death. He grieved many days for his beloved wife, and named the palace Bibi Khanum.

We make the Golden Journey to Samarkand....

For lust of knowing what should not be known
We make the Golden Journey to Samarkand.
James Elroy FLECKER
1884-1915

Τετάρτη 9 Ιουνίου 2010

Στη Σαμαρκάνδη...


Η φυγή προς την Σαμαρκάνδη.
Ισπαχάν। 'Ενας σοφός, που ήξερε την γλώσσα των πουλιών, ακούει το πρωί να κελαηδάνε: "Ήρθε ο Χάροντας να πάρει τον αφέντη." Φωνάζει τους υπηρέτες: "Σελώστε το πιο γρήγορο άλογο. Φεύγω για Σαμαρκάνδη!" Αργότερα περνάει ο Χάροντας, ρούχα ζητιάνου. Ρωτάει: "Που είναι ο αφέντης;" "Στο δρόμο για τη Σαμαρκάνδη." "Καλά τότε," μονολογεί ο Χάροντας, "γιατί νόμισα πως τον είδα εδώ - και το βιβλίο μου γράφει ότι σήμερα βράδυ, πρέπει να τον πάρω από τη Σαμαρκάνδη."...

Golden Journey to Samarkand...

Tο ''Χρυσό ταξίδι για τη Σαμαρκάνδη...''

Death has no repose


Warmer and deeper than that Orient sand
Which hides the beauty and bright faith of those
Who made the Golden Journey to Samarkand...